Zastanów się proszę i powiedz, jak jest:
czy Ty wiesz, czego w życiu chcesz?
Odpowiedź na powyższe stanowi punkt wyjścia każdej pracy w Drodze Ku Lepszemu. Zawiera w sobie azymut, cel, pożądany obraz, dobrostan, jaki chcesz i/lub możesz wytworzyć przy odpowiednim nakładzie czasu, zasobów i pracy. Zawiera też początek i koniec oraz to, co pomiędzy.
Zastanów się proszę i powiedz, jak jest:
czy Ty wiesz, czego w tym roku chcesz?
Kiedy jedziesz z Lublina do, dajmy na to, Krakowa lub odwrotnie, możesz zaplanować trasę. Możesz zrobić kanapki lub zabrać choć sto złotych na obiad. Możesz wyruszyć o konkretnej godzinie, by na styk zdążyć lub wyjechać dzień wcześniej i przespać noc w hotelu albo nawet tydzień, zwiedzając Malbork i Gdańsk przy okazji. Możesz zastanowić się, czy samochodem, czy pociągiem, czy piechotą, a co. Możesz zaprosić kogoś do towarzystwa lub o dobrą radę też zapytać tego, kto już choć raz był i zna, a może nawet przewodnikiem stąd tam zawodowo bywa. A może nawet wynająć samochód, i szofera, i kamerdynera też.
Zastanów się proszę i powiedz, jak jest:
czy Ty wiesz, czego w tym tygodniu chcesz?
Seneka powiedział, a ja się z nim zgadzam, że jeśli nie wiesz do jakiego portu płyniesz, każdy wiatr zły będzie. Wybór masz. Do pracy się zabrać lub złorzeczyć losowi (co w rytm biesiady przekorny podobno) możesz, słowa rzucając jak plewy po ziarnach, co nigdzie jeszcze nie padły, bo – czekając na dygdy – nigdy nie użyte jeszcze wyglądają na cud i miód malina (cuda przecież się zdarzają i marzenia się spełniają, los przekorny znowu miłość da para pa pa ra papa).
Zastanów się proszę i powiedz, jak jest:
czy Ty wiesz, czego dzisiaj chcesz?
Też się boję.
Z trwogą wciąż słowa wypowiadam nastawiając na wybrany kurs żagle. Pomimo lat i doświadczenia jedno się nie zmienia: wciąż patrzę ukradkiem czy śmiech pusty mnie dopadnie gawiedzi. Plecy kulę pod płaszczem, który wciąż i pomimo uczę się zostawiać, niczym Bartymeusz, który wstał i za głosem poszedł do celu.
Przyjacielu,
zastanów się proszę i powiedz, jak jest:
czy Ty wiesz, czego tu i teraz, w chwili, gdy list ode mnie czytasz, chcesz?
Anna Malec